Vandaag moest Louise haar kies worden getrokken. Dat is natuurlijk vreselijk spannend. Menig volwassene huivert van de tandarts. Laat staan een meisje van 8. Ze was van te voren dan ook erg gespannen en verdrietig.
'Je moet dapperder zijn dan je ooit bent geweest.' Zeg ik tegen haar terwijl ik haar handen vastpak. En ik zie het gebeuren.
Haar ogen gaan van zorgelijk naar vastberaden.
Ze recht haar rug.
En moedig trekt ze haar schoenen aan om het gevaar te trotseren.
'Je moet dapperder zijn dan je ooit bent geweest'
We zeggen het hier vaker tegen elkaar. We zeggen het voor de pleister op de kapotte knie, voor de spannende schooldag en ook voor de spuitjes die ze eigenlijk niet zo lekker vinden.
Ik denk dat ik het ook tegen mezelf ga zeggen.
Op die dagen dat opstaan eigenlijk niet gaat.
Op dagen waar de moed in mijn schoenen is gezonken en dit zo zwaar weegt dat ik geen stap meer kan verzetten.
Op de dagen dat de storm in mijn hoofd weer losbarst.
'Je moet dapperder zijn dan je ooit bent geweest.'
En dan recht ik mijn gebogen rug, zet mijn vastberaden gezicht op en stap ik vol moed de dag tegemoet.
Reactie plaatsen
Reacties