Onlosmakelijk verbonden met elkaar. Lichaam en ziel zijn wie jij bent. Wie ik ben.
Mijn lichaam laat het vaak afweten. Zij heeft het zwaar. Zij geeft aan dat het te veel is en maakt dit vaak pijnlijk duidelijk. Ik moet naar haar luisteren en neem een stap terug. Mijn ziel, mijn geest, vangt de schade op.
Mijn ziel voelt soms zwaar. Alsof er een steen op ligt. Dan is het donker. Zo donker. Maar dan is daar mijn lichaam die haar best doet om op zulke dagen sterk te zijn voor beide. Zij vangt de ziel op.
Maar soms, soms zijn er dagen dat lichaam en ziel beide niet meer kunnen. En wanneer lichaam en ziel het laten afweten, wat houd je dan over? Waar vind je dan troost?
'Dat ik met lichaam en ziel, beide in het leven en sterven niet van mijzelf ben, maar van mijn lieve Zaligmaker Jezus Christus.'
In dit licht kunnen lichaam en ziel bezwijken. In het volle vertrouwen dat zij worden opgevangen.
Reactie plaatsen
Reacties