De mooie, rode tomaat 🍅
De goede huisvrouw in mij drong erop aan om alvast het eten voor vanavond klaar te maken. Braaf ben ik dan ook maar aan de eettafel gaan zitten mijn groenten, snijplankje en mesje. Eerst de uien maar (daar heb toch wel zo'n hekel aan) en terwijl ik uientranen uit mijn ogen veeg pak ik mijn tomaat. Wat een mooie, rode tomaat, denk ik terwijl ik haar eens goed bekijk. (een tomaat kan zowel mannelijk als vrouwelijk zijn, ik besloot dat de mijne een vrouwtje was) enfin, het was echt een mooie tomaat en ik werd er oprecht blij van.
Goh, denk je, die arme meid is het nu echt helemaal kwijt. Dat gezemel over een tomaat.
Maar weetje, het feit dat deze tomaat zo mooi en rood was, is misschien niet eens zo bijzonder. Het bijzondere was dat ik dit opmerkte. Dat ik mij kon verwonderen over een tomaat. Dat ik vanmorgen de vogels heb horen fluiten. Dat is voor mij namelijk bijzonder. Ik zie en voel heel vaak een donkere, zware wolk. Daardoor zie ik het (kleine) geluk vaak niet terwijl het soms recht voor mijn neus staat. Vandaag in de vorm van een mooie, rode tomaat.
Want als ik zelfs de kleine dingen niet meer zie, hoe kan ik de grote dingen dan wel opmerken?
Nu zit ik hier met mijn mooie, rode tomaat. Ze is echt een plaatje. Maar ik moet haar toch echt in blokjes gaan snijden. En wanneer ik vanavond een hap neem van mijn maaltijd zal ik zeker nog even terugdenken aan de mooie, rode tomaat.
Reactie plaatsen
Reacties